ZEMBLA 17 december 2007
Als reactie op het artikel 'Actie tegen De Cocon begrijpelijk maar te laat' in de Gooi- en Eemlander van donderdag 15 december 2007 heeft ZEMBLA-verslaggever Kees Schaap een brief geschreven. De Gooi- en Eemlander plaatst deze in de krant van 18 december 2007.
Gooi- en Eemlander vergist zich in analyse Bloemenbuurt
door Kees Schaap
Afgelopen donderdag 13 december maakte politiek verslaggever Eddy de Paepe een analyse over de strijd van de Bloemenbuurtbewoners tegen de komst van het sociaal pension De Cocon, onder de kop: “Actie tegen De Cocon begrijpelijk, maar te laat.”
De Paepe heeft niet gemerkt dat afgelopen woensdag een meerderheid van de raadsleden tot de conclusie is gekomen dat er relevante vragen zijn gesteld door de buurtbewoners die een antwoord verdienen voordat het pension in de lente van 2008 open gaat. Logisch ook, een sociaal pension zonder deugdelijk onderzoek tegenover een kleuterspeelplaats zetten in een overvolle kinderrijke wijk, het is vragen om problemen. Maar zo goed op de hoogte is De Paepe blijkbaar dus ook weer niet.
De Paepe eindigt door mijn persoonlijke integriteit als woordvoerder hard onderuit te halen.
Voor de lezer: ik ben journalist bij het televisieprogramma Zembla en op 7 oktober heb ik een aflevering verzorgd in het kader van de Week van de Democratie. Die uitzending gaat over mijn pogingen om mijn buurtbewoners te motiveren om democratisch te participeren en illustreert hoe de kloof tussen de burger en de politiek ontstaat. De uitzending gaat over de Bloemenbuurt Noord in Hilversum, want daar woon ik.
De Paepe schrijft nu: “Schaap misbruikt zijn positie als programmamaker bij Zembla om als burger zijn zin te krijgen.”
Dat klinkt spannend, maar klopt het ook? De Zembla over de Bloemenbuurt kun je gekleurd noemen maar het is niet meer dan een analyse van democratie en politieke macht op klein niveau. Nergens gebruik ik de camera als breekijzer. Het voldoet aan de journalistieke eisen van feitenonderzoek en hoor en wederhoor, en omdat het vanuit mijn visie verteld wordt, mag je er ook nog eens aan twijfelen. Niet onprettig lijkt me in deze wereld van halve waarheden en quasi-feiten. Ik heb dan ook geen enkele kritiek gekregen op mijn werkwijze. Ook niet in de Gooi- en Eemlander.
Na de uitzending ben ik door tientallen buurtbewoners benaderd die zich eindelijk wilden gaan organiseren in een buurtvereniging. Dat is een onverwachte maar positieve ontwikkeling. Immers, tijdens het maken van de documentaire signaleerde ik vooral demotivatie en verbittering. En wie A zegt moet ook B zeggen. Ik vond dat ik moest proberen die buurtbewoners te verenigen, omdat ik ook degene was die mijn buurtbewoners had geprobeerd te overtuigen van mijn mening dat het wél zin had. Na de uitzending ben ik bewust opgehouden me als journalist met de zaak te bemoeien en werd ik actievoerder.
Afgelopen dinsdag was er een commissievergadering in de Hilversumse Raad waar ik als inspreker het woord hield. Daar was een camera van Zembla aanwezig. Niet ik maar een collega van mij maakt een eindejaarsuitzending over een zestal Zembla uitzendingen die het afgelopen jaar zijn gemaakt en de gevolgen die ze hebben gehad voor de hoofdpersonen. In die uitzending wordt niet inhoudelijk ingegaan op het sociaal pension, het is alleen maar een sfeer-schets van hoofdpersonen. Ik heb er geen invloed op, ik wil er ook geen invloed op en het is geen vehikel voor mijn persoonlijke belangen.
Zou Eddy de Paepe zijn mening hebben herzien als hij mij persoonlijk had gevraagd hoe het zat? Ik hoop het. Maar De Paepe heeft mij niet gebeld voor wederhoor.
Ik hoop dat hij de moed heeft om zijn mening te herzien en mocht hij vragen hebben over mijn integriteit dan hoop ik dat hij ook mij belt voor hij begint te schrijven.
